Tworz\u0105c scenariusz ca\u0142ego cyklu artyku\u0142\u00f3w o \u017cyciu psa gdzie\u015b z ty\u0142u g\u0142owy mia\u0142em my\u015bl \u017ce b\u0119d\u0119 musia\u0142 napisa\u0107 jak post\u0119powa\u0107 z s\u0119dziwym psem.
Ale dzi\u015b doszed\u0142em do wniosku \u017ce je\u015bli kto\u015b prze\u017cy\u0142 kilkana\u015bcie lat ze swoim czworono\u017cnym przyjacielem nie potrzebuje moich m\u0105dro\u015bci i rad. Na pewno sobie poradzi i nie pozwoli aby ca\u0142y baga\u017c wspomnie\u0144 kt\u00f3ry dzi\u0119ki temu zgromadzi\u0142 by\u0142 zepsuty przez z\u0142e post\u0119powanie na koniec dnia\u2026
Dlatego te\u017c pozwoli\u0142em sobie zadedykowa\u0107 wszystkim moim czytelnikom po\u017cegnanie mojego przyjaciela. Nie m\u00f3wi\u0119 \u017ce ono tak musi wygl\u0105da\u0107. Nie m\u00f3wi\u0119 \u017ce ka\u017cdy musi prze\u017cywa\u0107 to tak jak ja.
Pami\u0119tajmy tylko \u017ce mamy szanse mie\u0107 w \u017cyciu kilka ps\u00f3w , ale dla naszego psa jeste\u015bmy tylko my. Jeden cz\u0142owiek, jeden przewodnik i jeden przyjaciel na ca\u0142e \u017cycie.<\/p>\n\n\n\n
\u201e\u015amier\u0107 nadejdzie jutro\u201d<\/p>\n\n\n\n
Zn\u00f3w jechali\u015bmy razem. Ja i m\u00f3j czerwony pies.
Ja kieruj\u0105c samochodem, on z ty\u0142u. Za moimi plecami. W swoim ulubionym kraciastym kocu kt\u00f3ry zw\u0119dzi\u0142 z samochodu mojej siostry kiedy by\u0142 bardzo m\u0142ody. Kilka razy kiedy zap\u0119dzi\u0142 si\u0119 za zwierzem zostawia\u0142em go w lesie tam gdzie si\u0119 rozstawali\u015bmy. Ali wraca\u0142 i czeka\u0142 pilnuj\u0105c koca. Wiedzia\u0142 \u017ce wr\u00f3c\u0119 i ja w to miejsce i zabior\u0119 go do domu.
Dojechali\u015bmy w okolic\u0119 samotnej brzozy rosn\u0105cej po\u015br\u00f3d p\u00f3l.
Czas rusza\u0107 m\u00f3j czworono\u017cny druhu \u2026.
Ale nie mog\u0142em wysi\u0105\u015b\u0107 z kabiny. Opar\u0142em g\u0142ow\u0119 na kierownicy i zamkn\u0105\u0142em oczy.
By\u0142 1 pa\u017adziernik 2012 rok.
Niekt\u00f3rzy ludzie my\u015bleli \u017ce nied\u0142ugo koniec \u015bwiata. Niekt\u00f3rzy nawet chcieli na tym zarobi\u0107. A ja\u2026? Dla mnie ten rok by\u0142 ko\u0144cem pewnej epoki, ko\u0144cem pewnej cz\u0119\u015bci mojego \u017cycia. Jedyne co mog\u0142em zarobi\u0107 w tym roku to b\u00f3l i emocje kt\u00f3re hartuj\u0105 dusz\u0119. Kto\u015b m\u0105dry kiedy\u015b powiedzia\u0142 ,,\u015awiat \u0142amie ka\u017cdego i potem niekt\u00f3rzy s\u0105 jeszcze mocniejsi w miejscach z\u0142amania. Ale takich co nie chc\u0105 si\u0119 z\u0142ama\u0107, \u015bwiat zabija. Zabija w r\u00f3wnej mierze najlepszych , najdelikatniejszych i najdzielniejszych. Je\u017celi nie jeste\u015b \u017cadnym z nich , mo\u017cesz by\u0107 pewien , ze zabije Ci\u0119 tak\u017ce , ale bez szczeg\u00f3lnego po\u015bpiechu\u2019\u2019.
Ja by\u0142em z\u0142amany ju\u017c wielokrotnie. Ale rany ju\u017c si\u0119 goi\u0142y , tworz\u0105c twarde jak ska\u0142a blizny.
My\u015bli poszybowa\u0142y w przesz\u0142o\u015b\u0107.
Tak nieodleg\u0142\u0105 i jeszcze pachn\u0105c\u0105 nie skoszonym zbo\u017cem , kiedy weszli\u015bmy z Alim szukaj\u0105c zestrza\u0142u.
By\u0142 wczesny ranek i s\u0142o\u0144ce w\u0142a\u015bnie mo\u015bci\u0142o sobie wygodne pos\u0142anie do przedobiedniej drzemki w niewielkich chmurach otulaj\u0105c si\u0119 swoimi promieniami . Wysiad\u0142em z samochodu z rozkosz\u0105 przesuwaj\u0105c d\u0142oni\u0105 po k\u0142osach pszenicy , lekko jeszcze pokrytych ros\u0105.
Czeka\u0142em na mojego koleg\u0119 kt\u00f3ry w nocy strzela\u0142 do dzika kilkaset metr\u00f3w st\u0105d i prosi\u0142 abym przyjecha\u0142 sprawdzi\u0107 efekty z posokowcem. Dzie\u0144 nie by\u0142 zbyt upalny mimo pe\u0142ni lata. W oddali szumia\u0142 stary sosnowy las pieszczony delikatnym i ciep\u0142ym wiatrem. M\u00f3wi\u0142 zbo\u017com dojrzewaj\u0105cym w jego cieniu \u017ce nied\u0142ugo zmieni\u0105 si\u0119 w chleb w cieple z jego drewna\u2026 Czu\u0142em to ka\u017cdym zmys\u0142em i odbiera\u0142em jego mow\u0119 ka\u017cd\u0105 kom\u00f3rk\u0105 sk\u00f3ry.
Wypu\u015bci\u0142em psa z samochodu. Wyskoczy\u0142 spr\u0119\u017cy\u015bcie jak by mu uby\u0142o lat. Nie mia\u0142 nawet jednego siwego w\u0142osa. Obieg\u0142 auto wok\u00f3\u0142 , pow\u0119szy\u0142 dolnym i g\u00f3rnym wiatrem, podszed\u0142 do mnie i popatrzy\u0142 pytaj\u0105co bursztynowymi oczami.
\u2013 Jeszcze chwil\u0119 Ali. Jeszcze chwil\u0119\u2026 powiedzia\u0142em z pro\u015bb\u0105 w g\u0142osie g\u0142askaj\u0105c go po karku.
Kolega nadjecha\u0142 w ko\u0144cu z godzinnym prawie op\u00f3\u017anieniem. C\u00f3\u017c , interesy\u2026
Wyja\u015bnili\u015bmy sobie w kr\u00f3tkich i zwi\u0119z\u0142ych s\u0142owach zasady .
Ty czekasz przy samochodzie ja szukam.
By\u0142 troch\u0119 obra\u017cony bo zabroni\u0142em mu i\u015b\u0107 z nami.
Nie chc\u0119 aby\u015b dodatkowo depta\u0142 zbo\u017ce \u2013 wyja\u015bni\u0142em kr\u00f3tko.
Powoli rozwija\u0142em stary , sk\u00f3rzany otok kt\u00f3ry kiedy\u015b zrobi\u0142 dla mnie Przyjaciel .
Wytarta i pokryta patyn\u0105 czasu obro\u017ca z wyt\u0142oczonym napisem ,,Schwarcarbait\u2019\u2019 znowu trafi\u0142a na kark Alego. Szcz\u0119k repetowanego sztucera Amadeo Rossi kal 44 Mag by\u0142 sygna\u0142em do poszukiwa\u0144.
Dzika znale\u017ali\u015bmy po trzystu metrach bez wielkich komplikacji.
Zawo\u0142a\u0142em koleg\u0119 i kiedy przyszed\u0142 si\u0119gn\u0105\u0142em po n\u00f3\u017c aby wypatroszy\u0107 przelatka gdy\u017c kolega by\u0142 starszy wiekiem ode mnie. Niestety , Spyderco wysun\u0119\u0142o si\u0119 z kieszeni i przepad\u0142o gdzie\u015b w zbo\u017cu. To z\u0142a wr\u00f3\u017cba\u2026<\/p>\n\n\n\n
Wypatrosz \u2013 powiedzia\u0142em cicho do kolegi siadaj\u0105c na k\u0119pie trawy. Nie lubi\u0142em traci\u0107 przedmiot\u00f3w kt\u00f3re posiada\u0142em od tak dawna.
-Wiem \u017ce si\u0119 spieszysz wi\u0119c jed\u017a , za chwil\u0119 przyjedzie m\u00f3j brat to pomo\u017ce mi wyci\u0105gn\u0105\u0107 dzika \u2013 zaproponowa\u0142 kolega. Zgodzi\u0142em si\u0119 bez protestu zasmucony utrat\u0105 no\u017ca.
Ruszyli\u015bmy z Alim do samochodu .
Nie uszli\u015bmy kilkuset metr\u00f3w kiedy pies id\u0105cy przede mn\u0105 nagle si\u0119 zatrzyma\u0142 i obejrza\u0142 patrz\u0105c na mnie dziwnie.
Co? \u2013 zapyta\u0142em.
Ruszy\u0142 dalej ale jego ruchy by\u0142y jak w zwolnionym tempie , jak by p\u0142yn\u0105\u0142 w lepkiej i spowalniaj\u0105cej prac\u0119 mi\u0119sni mazi. Zad zacz\u0105\u0142 mu si\u0119 zawraca\u0107 raz w jedn\u0105 , raz w drug\u0105 stron\u0119 i w ko\u0144cu osun\u0105\u0142 si\u0119 w cie\u0144 ma\u0142ej sosenki kt\u00f3r\u0105 w\u0142a\u015bnie mijali\u015bmy.
Dopad\u0142em do niego podnosz\u0105c mu pysk z kt\u00f3rego \u015bcieka\u0142a \u015blina.
Donios\u0142em nieprzytomnego na r\u0119kach ,po\u0142o\u017cy\u0142em w cieniu auta i skropi\u0142em wod\u0105. Powoli przychodzi\u0142 do siebie.
Ot, udaru psisko dosta\u0142o na staro\u015b\u0107 i tyle \u2013 \u015bmia\u0142em si\u0119 w duszy.
Ali ju\u017c weso\u0142o macha\u0142 ogonem i ra\u017ano wskoczy\u0142 na pak\u0119 przewracaj\u0105c \u015blepiami.
Poklepa\u0142em go po faflach co traktowa\u0142 jak najlepsz\u0105 pieszczot\u0119 i wr\u00f3cili\u015bmy do domu.
Min\u0119\u0142y trzy miesi\u0105ce i znowu Go nios\u0142em na r\u0119kach\u2026.
Kraciasty koc okrywa\u0142 wychudzone i zmizernia\u0142e niegdy\u015b spr\u0119\u017cyste i pe\u0142ne \u017cycia cia\u0142o.
By\u0142 lekki , wcale mi nie ci\u0105\u017cy\u0142. Jak ca\u0142e jego psie \u017cycie. Zawsze by\u0142 nagrod\u0105 \u2013 nie ci\u0119\u017carem. Tak i teraz. Aby nie my\u015ble\u0107 o tera\u017aniejszo\u015bci przenios\u0142em si\u0119 znowu w przesz\u0142o\u015b\u0107\u2026
Tamtego dnia kiedy wr\u00f3cili\u015bmy do domu zadzwoni\u0142em do mego zaprzyja\u017anionego lekarza weterynarii.
Przyjecha\u0142 natychmiast. D\u0142ugo i starannie bada\u0142 Alego na wszystkie mo\u017cliwe sposoby.
Obejrza\u0142 spuchni\u0119t\u0105 praw\u0105 \u0142ap\u0119, oczy i jemu tylko wiadome oznaki choroby.
Diagnoza brzmia\u0142a \u2013 bia\u0142aczka.
Wiesz co masz robi\u0107? Zapyta\u0142 retorycznie lekarz.
Tak \u2013 odpar\u0142em.
Ali chorowa\u0142 i starza\u0142 si\u0119 tak jak mo\u017cna sobie tylko wymarzy\u0107. Nie skar\u017cy\u0142 si\u0119 i chodzi\u0142 z kojca na taras gdzie bardzo lubi\u0142 le\u017ce\u0107 na rozgrzanych kafelkach. Tak mija\u0142 dzie\u0144 za dniem. A\u017c do dzi\u015b\u2026<\/p>\n\n\n\n
Po\u0142o\u017cy\u0142em Alego pod samotn\u0105 brzoz\u0105 w\u015br\u00f3d p\u00f3l.
Szpadel \u0142atwo przecina\u0142 zieln\u0105 dar\u0144 , trzonek nie \u015blizga\u0142 si\u0119 w d\u0142oniach kt\u00f3re wilgotne by\u0142y od obcieranych ci\u0105gle \u0142ez\u2026
Cholera \u2013 kl\u0105\u0142em w duchu! Oczy mam po matce i nie mog\u0119 nad nimi zapanowa\u0107.
Wyprostowa\u0142em si\u0119 i spojrza\u0142em na \u015bwie\u017co poros\u0142\u0105 traw\u0119 kilka metr\u00f3w obok.
Ot Leo, b\u0119dziesz mia\u0142 towarzystwo \u2013 my\u015bli znowu powr\u00f3ci\u0142y nape\u0142niaj\u0105c serce kolejn\u0105 czar\u0105 goryczy.
Kilka miesi\u0119cy wcze\u015bniej pochowa\u0142em tutaj swojego jamnika. Co jeszcze si\u0119 wydarzy w tym roku\u2026?
Usiad\u0142em zm\u0119czony na trawie i rozejrza\u0142em si\u0119 wok\u00f3\u0142.
Trawy na ugorach przybra\u0142y kolor spadziowego miodu, naw\u0142ocie wyj\u0105tkowo obfite w tym roku tworzy\u0142y miejscami g\u0119ste monokultury ro\u015blinne. Czarna ziemia odwr\u00f3cona ostrzem lemiesza podobna by\u0142a do kawioru po\u0142o\u017conego na kanapce \u015bciernisk , gdzie uparty cz\u0142owiek zacz\u0105\u0142 w\u0142a\u015bnie jesienn\u0105 ork\u0119. Co chwil\u0119 z brzozy pod kt\u00f3r\u0105 odpoczywa\u0142em spada\u0142y z\u0142ote niewielkie listki niczym wiadomo\u015bci pisane przez drzewo do swojej matki ziemi informuj\u0105ce o rych\u0142ym nadej\u015bciu zimy.
Frrrrrr \u2013 rozleg\u0142o si\u0119 w powietrzu. To czarny dzi\u0119cio\u0142 przelatuj\u0105cy opodal postanowi\u0142 odpocz\u0105\u0107 na samotnym drzewie. Pi\u00f3ra w kolorze roztopionej smo\u0142y i purpurowy berecik przypomina\u0142 pracownika firmy pogrzebowej\u2026
Przedsi\u0119biorstwo pogrzebowe rado\u015b\u0107 \u2013 w naszej trumnie wygl\u0105dasz jak \u017cywy! \u2013 przypomnia\u0142em sobie ironiczn\u0105 sentencj\u0119 u\u015bmiechaj\u0105c si\u0119 przez \u0142zy i ku\u0142akiem wycieraj\u0105c zasmarkany nos.
Pokiwa\u0142 \u0142ebkiem w lewo i w prawo, podskoczy\u0142 zabawnie na pniu , po czym ruszy\u0142 w dalsz\u0105 drog\u0119.
D\u017awign\u0105\u0142em si\u0119 na nogi i pieczo\u0142owicie ko\u0144czy\u0142em swoje dzie\u0142o.
Gr\u00f3b by\u0142 gotowy. Powoli i ostro\u017cnie po\u0142o\u017cy\u0142em Go na dnie i stan\u0105\u0142em z boku.
Podnios\u0142em le\u017c\u0105cy sztucer i zacz\u0105\u0142em \u0142adowa\u0107 magazynek. Szcz\u0119kn\u0105\u0142 zamek i rozleg\u0142 si\u0119 pierwszy strza\u0142 , za chwil\u0119 drugi trzeci i czwarty. Po dziesi\u0105tym iglica uderzy\u0142a sucho w pr\u00f3\u017cni\u0119. Do\u0142adowa\u0142em dwa naboje i wystrzeli\u0142em w powietrze. W sumie dwana\u015bcie razy. Tyle lat \u017cy\u0142 i polowa\u0142 m\u00f3j przyjaciel.
Zasypa\u0142em mogi\u0142\u0119 i zasia\u0142em \u015bwie\u017c\u0105 traw\u0119 . Na niebie wypatrzy\u0142em dwa kruki zwabione pewnie hukiem wystrza\u0142u. Komunikowa\u0142y si\u0119 ze sob\u0105 w swoim charakterystycznym j\u0119zyku omijaj\u0105c mnie szerokim \u0142ukiem. Przyj\u0105\u0142em to za dobr\u0105 wr\u00f3\u017cb\u0119 i wr\u00f3ci\u0142em do samochodu.
Jad\u0105c do domu przypomnia\u0142em sobie stare chi\u0144skie przys\u0142owie ,,Dzie\u0144 jutrzejszy to dzie\u0144 lepszy\u2019\u2019.
Ten ju\u017c si\u0119 ko\u0144czy\u0142 \u2013 jutro wstanie nowy. Na pewno b\u0119dzie inny , ale czy mo\u017ce by\u0107 lepszy bez Alego? Tak, przecie\u017c Ali ci\u0105gle ze mn\u0105 jest! Wci\u0105\u017c czuj\u0119 jego duchow\u0105 obecno\u015b\u0107. Wiem \u017ce jest i b\u0119dzie ze mn\u0105 do ko\u0144ca moich dni.
B\u0119dzie \u017cy\u0142 w moich wspomnieniach i snach , a kiedy\u015b zn\u00f3w zapolujemy w krainie \u015aw. Huberta.\u201d<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Tworz\u0105c scenariusz ca\u0142ego cyklu artyku\u0142\u00f3w o \u017cyciu psa gdzie\u015b z ty\u0142u g\u0142owy mia\u0142em my\u015bl \u017ce b\u0119d\u0119 musia\u0142 napisa\u0107 jak post\u0119powa\u0107 z s\u0119dziwym psem.Ale dzi\u015b doszed\u0142em do wniosku \u017ce je\u015bli kto\u015b prze\u017cy\u0142 kilkana\u015bcie lat ze swoim czworono\u017cnym przyjacielem nie potrzebuje moich m\u0105dro\u015bci i rad. Na pewno sobie poradzi i nie pozwoli aby ca\u0142y baga\u017c wspomnie\u0144 kt\u00f3ry…<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":310,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"two_page_speed":[],"footnotes":""},"categories":[12],"tags":[],"class_list":["post-316","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-opowiadania"],"yoast_head":"\n